Mijn Curaçaose/Surinaamse grootvader Henk Stomp overleed op jonge leeftijd. Lange tijd was hij voor mij niet meer dan een foto op de schoorsteenmantel van mijn ouderlijk huis. Inmiddels ben ik me in zijn leven gaan verdiepen. Zo kwam ik erachter dat mijn opa in 1951 met de boot naar Nederland kwam om te studeren. Best bijzonder in die tijd, want veel studenten uit de Cariben waren hier toen nog niet.
Dankzij oude brieven van mijn opa, interviews met familieleden en gepensioneerden die net als mijn opa ooit vanuit de Cariben in Nederland kwamen studeren, begin ik steeds meer een beeld te krijgen. Eerder schreef ik over dit onderwerp voor Trouw een briefwisseling met mijn vader, en gedichten voor hard//hoofd.
Ben je benieuwd naar het verdere verloop van mijn zoektocht? Lees dan mijn columns.
-
Toen ik twee jaar geleden voor het eerst in mijn familiegeschiedenis dook was ik optimistisch ingesteld. Te optimistisch, zoals later zou blijken. Ik dacht namelijk dat alle verhalen over mijn jong overleden Curaçaose/Surinaamse opa zomaar voor het oprapen lagen. Dat het net zoiets was als een radiostation net iets anders afstellen en ik door simpelweg…
-
‘Ik wil weten wie opa Henk was.’ Als ik die woorden anderhalf jaar geleden niet in een notitieboekje had opgeschreven waren er een hoop dingen niet gebeurd. Dan was ik waarschijnlijk niet met mijn vader naar Curaçao gevlogen om het geboorte-eiland van hem en mijn opa te bezoeken. Dan had ik geen bijzondere gesprekken…
